Stapjes zetten

Ik probeer ook maar wat uit met de nieuwe editor.

Maar goed, stapjes zetten, letterlijk en figuurlijk.

Ergens in mei was het dat de huisarts mij belde dat de waarde van mijn schildklierhormoon niet goed was.
Ik moest minderen.
Met de thyrax.
Nog meer minderen, en zelfs helemaal stoppen.
Dat is voor iemand die geen schildklier meer heeft natuurlijk niet goed.
Regelmatig bloed moeten laten prikken.
Nu weer aan het opbouwen.
Ben er nog niet hoor.
Als het over 3 weken niet veel beter is moet ik terug naar de endocrinoloog.
Zou ik niet eens erg vinden, ben al ½ jaar bezig.
Maar goed, ik ga vooruit.
Want ik heb me rot gevoeld.

Mijn haar daardoor ook trouwens.
Het zwierf door het hele huis.
Kwam het echt overal tegen, naar werd ik ervan.
Verdrietig.
Vandaag bij de kapper geweest.
Er was geen ontkomen aan, er moest ruim 20 cm af.
Maar, het nieuwe haar groeit ook alweer.
Vond het zo akelig dat ik Hans gister zelfs vroeg of ik niet kaal aan het worden was.
Behalve dan dat het iets minder dik is heb ik nog steeds een mooie bos.

Pittig kort ben ik nog niet aan toe 🙂

Arbeidsleven

Binnen 3 minuten, na 8 parafen en 2 handtekeningen te hebben gezet, zette ik definitief een streep door mijn arbeidsleven.
Wel een dingetje hoor, maar het is wel goed.

ori_uitzonderingen_in_uitkeringen_afgeschaft.jpg

Soms gaat het niet zoals ik zou willen en moet het maar zoals het gaat.

Maar om even eerlijk te zijn, het vooruitzicht dat ik nog zeker 10 jaar zou moeten werken na de toch wel heftige afgelopen 5 jaar lonkte niet, echt niet.
Zou ik ook zeker niet kunnen.
Dat is de prijs die je dan betaalt naast het ziek zijn.

Dus het Grote Genieten gaat beginnen.

Selfiemomentje van Maandag

Het was een pittige anderhalve week.
En we zijn er nog niet, maar gisteren konden we wel oppassen.

Vermoeiend, maar fijn.
Echt de hele dag buiten met de jongens.

De warmte mag van mij wel wat minder, want benauwd 😦
Laat dat nu vanaf morgen het geval zijn.
Voor het eerst dat ik er zo over denk.

Ik doe nog even héél rustig aan.
Maar, we zijn er weer.

Selfiemomentje van maandag

En meer.
Vandaag niet echt moe geworden van het oppassen.
Ziek Maxje.

collage 2

Vond hij zelf ook niet zo slim denk ik 🙂

collage 1

De standaard maandagselfie.

selfie collage

En morgen komt mijn zus.
We gaan woensdag voor twee daagjes weg samen.
Doen we elk jaar dus ook dit jaar weer.
Kan er verder niets over zeggen want zij heeft geen flauw idee wat we gaan doen 🙂
Houden jullie tegoed.

Selfiemomentje op maandag

En meer……….

Fijne oppasdag gehad, zoals altijd.

collage

Maar……..

Het liep een beetje anders.
Dusdanig anders dat we diezelfde avond op de SEH zaten.
Ze het nodig vonden me een nachtje te houden.

Maar……..
Aukje zou Aukje niet zijn als ze niet overal (probeert ze) de zonnige kant van inziet.
Is wel lastig nu.
Aanstaande maandag CT scan longen en de week daarop de uitslag.

Laat de duimpjes maar draaien!

Stilte doorbreken

Thuis.
Nog niet veel wijzer.
Het is nu wachten op de uitslag van het laatste onderzoek, de botpunctie, die ik afgelopen vrijdag heb gehad.
Ze hebben iets gezien maar weten nog niet precies wat.
Maar dat wachten kan ik thuis doen.
Er gaat toch echt niets boven thuis zijn.

En verder wil ik er nu niets over kwijt.

Ga alleen maar leuke dingen doen en aan leuke dingen denken.
Vanmiddag een haspel ophalen in Scheveningen.
Daar kun je zulke leuke dingen mee 🙂
Ik ga hem wat opknappen en als tafeltje gebruiken, hoe leuk is dat?

En, ik mag aan een nieuwe telefoon.
En nieuwe kleren, schoenen.
Shoppen.
Kapper.
Misschien even weekendje weg of zo samen met Hans.

Ik mag alles en hoef en moet helemaal niets.
Ik denk dat dat mijn motto maar wordt de komende tijd.

Ik mag alles

 

Hoe het gaat?

Leuk dat je het vraagt 🙂

Het gaat goed.
Operatie lijkt geslaagd.
De OK is nu iets langer dan een week geleden.

Maar……………

ik kan weer “oefenen” zeggen in plaats van “hoevenen”.
En geloof mij maar, dat is een wereld van verschil.

Voor nu, nu hoef ik een jaar lang niet na te denken over, “hoe  verder?”
Zo fijn!

Het resultaat van deze operatie is namelijk niet blijvend.
Helaas.
Misschien dat ik nog een keer voor opspuiten ga, want het alternatief is een thyroplastiek.
Een operatie die drie uur duurt, onder plaatselijke verdoving , omdat je af en toe iets moet zeggen omdat je stemband afgesteld moet worden.

Maar zoals ik al zei is dat van latere zorg.

Wordt vervolgd,
eind volgend jaar,
op zijn vroegst.

Vakantie & ziek

Het begon met een weekje vakantie.
Geen vakantie waarbij we weggingen hoor.
Gewoon lekker een weekje vrij.
Tijdens dat weekje werd ik al niet lekker ziek.
Gewoon ziek hoor, griep, niets ernstigs.
Maar goed, het begon met een paar vrije dagen, aangevuld met een paar ziektedagen.
Lekker lang vakantie vrij dus.

Maar, het is voorbij.
De vakantie.
De ziekteperiode nog niet.
Hoor nog niet veel.
Niet zo moeilijk als je al slechthorend bent.
Hoest als ik praat, iets wat tijdens mijn werk onmogelijk is niet te doen.

Oh …………..
Maandag weer vroeg op, volgens mij gaat dat nog het meeste tegenvallen.

Afgelopen twee weken hobbyde ik er op los.
Haken, slapen, fimokleien, slapen, filmpje kijken, slapen, lezen ….. slapen.
Bijna alles Alles wat ik haakte en fimokleide heb ik inmiddels weg gegeven.

Ja, en nu probeer ik dus weer in een bepaald rimte te komen.

Valt niet mee.