De tijd vliegt!

Ongemerkt ben je dan al weer een week verder.

Ik wandelde.
Maar behalve dat…… 🙂

Best kans dat ik weer eens ga diamond painten, maar nu even niet.
Druk, mooi weer, onze kleine vriendjes, lezen, vakantie en ga zo maar door.
Maar…..
het was echt leuk om te doen.
Liesbeth, hoe vind je hem geworden?

Ik wil

Ik wil zoveel.
Ik wil schilderen.
Ik wil meer wandelen.
Ik wil diamond painten.
(want stiekem vind ik dat toch wel leuk)
Ik wil lezen.
Ik wil fietsen.
Ik wil meer in de tuin aan de slag.

Ik wil zoveel.
Maar er zitten serieus te weinig uren in een overdag.

Ik had het gewoon druk en te weinig tijd om te doen wat ik allemaal zou willen doen.
Een verjaardag in Alkmaar.
Mijn broertje die kwam logeren.
Naar de kermis met onze kleine vriendjes, broertje en Jeroen.
En Hans natuurlijk 🙂

Oma in de achtbaan, in het Lunapark, Funhouse heet het tegenwoordig.
Was wel superstoer van mijzelf 🙂
Bram vroeg of ik de achtbaan niet heel spannend vond.
Beetje wel, maar was gelukkig zonder looping.

Ik wandelde vandaag.
Heerlijke dag, en wat een kleuren!!


Prachtige lente.
Zoveel kleuren groen!

Je zult het maar moeten diamond painten 🙂
En Liesbeth, herken je er al iets in?

Maar vandaag wilde ik maar 1 ding.
Stukje op mijn site schrijven.

WandelWeek

Eindelijk dan weer eens een WandelWeek post.
Heb er nog nooit zo lang over gedaan.

Normaal gesproken kan ik als ik foto’s plaats, kiezen voor galerij en dan het aantal kolommen.
Op het moment dat ik de foto’s upload, op wat voor manier dan ook, zie ik dat eventjes in de rechterkolom verschijnen.
En dan ineens, is het weg.

Kan ik er niets meer mee.
En zijn de 11 foto’s die ik geplaatst heb ineens 11 blokken.
Diegene die bovenstaande snappen, kunnen mij helpen.
De anderen mogen plaatjes kijken.

Sta nog net niet te stampvoeten op de laatste foto!

Weer terug.

Wij waren in Garderen.
We hebben:

  • Verstoppertje gespeeld op de speelzolder
  • Geklommen in het klimbos
  • Gewandeld
  • gefietst
  • gezwommen
  • gebowld
  • gespeeld en spelletjes gedaan

Gisteren zijn de jongetjes nog met mamma naar het dolfinarium geweest, wij gingen naar huis.
We zijn door elkaar geschud in de glijbaan en de wildwaterbaan.
Ik sprong met Max in het netten parcours.
Bram slingerde met mamma door de bomen.
We zijn/waren moe, beetje beurs, maar wat was het fijn om zo weg te zijn een paar daagjes.

In het weekend was Max een beetje ziek, maar kon gelukkig overal mee naar toe.
Blaft alleen nog als een zeehondje in het dolfinarium 🙂
Bram leek ook niet helemaal zichzelf en dat blijkt nu maar.
Die is ziek thuis nu.
Die heeft het echt goed te pakken.
Kindjes die ziek zijn, daar hou ik helemaal niet van.

Hoe de dag verder loopt, we gaan het zien.
Ze zouden hier logeren.
Max is hier, Bram is bij zijn mamma en slaapt veel.

Nu ga ik mijn kleinste vriendje bezig houden 🙂

Wij hadden dus echt een supertof weekend, en het weer, het was koud,
maar heerlijk.

Eunice

The day after.

De dag na de storm heb ik heerlijk 6½ kilometer gelopen met Jeroen.
We proberen daar een gewoonte van te maken.
De weken dat we kunnen lopen we in het weekend 1 dag samen.
Het is fijn.
We kletsen over zinnige en onzinnige dingen.
Over zijn werk bij het straatconsulaat.
Hij heeft hart voor zijn werk.
Hart voor de daklozen.
Wat echt niet altijd allemaal klaplopers zijn.
Integendeel.
Vaak kunnen ze er zelf helemaal niets aan doen.

De dag na de storm.
Jeroen woont OP Scheveningen.
Van daaruit kun je ook heerlijke wandelingen maken.
Bos, strand, een winkelstraat en de boulevard.
We plakten ze gisteren allemaal in die 6½ kilometer.
Ik was natuurlijk heel benieuwd naar het strand,
en de boulevard.


Niet op maandag

Maar op dinsdag oppassen.
Soms is alles beetje anders.

Ik begin met de selfiemomentjes met onze vriendjes.
Die houden we er gewoon in.
Doe ik al 8 jaar inmiddels 🙂

En daar gaan we vrolijk mee verder.
Ze worden ouder, en dat zie je ook:)
Ik zie dat ik wel een heel glad gestreken gezicht heb.
Ik, of iemand anders heeft wellicht iets aan de instellingen van de camera op mijn telefoon gewijzigd.
Ik was het niet 🙂

Verder puzzelen we hier gestaag door en gaat deze dame ook gewoon door met lopen.
Over dat lopen gesproken.
Als je al maanden last van je knie hebt ga je daar naar lopen.
Mank.
Als je in die knie een prik krijgt daarvoor,
om makkelijker te lopen, oké, dat is dan maar zo.
Mag je een dagje niet lopen, ook goed, maar vandaag liep ik weer.
Mank!
Oke, dat is dan maar zo 🙂
Om er vervolgens achter te komen dat het mank lopen ook went.
Ik liep vandaag pijnvrij.
Mankvrij.
Of dat zo blijft, ik hoop het 🙂

Bijkletsblogje

De Corona visite is weg.
Is verhuisd naar Jeroen.
Gelukkig nu pas en niet vorige week tijdens de promotie van Kim.

De puzzel schiet nog helemaal niets op.
Zei al dat het een lastige was, maar hij/zij is superlastig!

Dus geen update daarvan nog.

De wandelingetjes gaan gewoon door.
Gisteren en vandaag maakte ik op dezelfde plek een foto.
De verschillen kunnen groter zijn, dat weet ik.
Maar geef mij gisteren alsjeblieft weer terug.

De selfiemomentjes gaan ook gewoon door.

En Seb.
Die doet het prima zo te zien.
Aankomende vrijdag weer even kijken hoop ik.
Onze twee vriendjes met Seb