De tijd vliegt!

Ongemerkt ben je dan al weer een week verder.

Ik wandelde.
Maar behalve dat…… 🙂

Best kans dat ik weer eens ga diamond painten, maar nu even niet.
Druk, mooi weer, onze kleine vriendjes, lezen, vakantie en ga zo maar door.
Maar…..
het was echt leuk om te doen.
Liesbeth, hoe vind je hem geworden?

WandelWeek

Eindelijk dan weer eens een WandelWeek post.
Heb er nog nooit zo lang over gedaan.

Normaal gesproken kan ik als ik foto’s plaats, kiezen voor galerij en dan het aantal kolommen.
Op het moment dat ik de foto’s upload, op wat voor manier dan ook, zie ik dat eventjes in de rechterkolom verschijnen.
En dan ineens, is het weg.

Kan ik er niets meer mee.
En zijn de 11 foto’s die ik geplaatst heb ineens 11 blokken.
Diegene die bovenstaande snappen, kunnen mij helpen.
De anderen mogen plaatjes kijken.

Sta nog net niet te stampvoeten op de laatste foto!

Eunice

The day after.

De dag na de storm heb ik heerlijk 6½ kilometer gelopen met Jeroen.
We proberen daar een gewoonte van te maken.
De weken dat we kunnen lopen we in het weekend 1 dag samen.
Het is fijn.
We kletsen over zinnige en onzinnige dingen.
Over zijn werk bij het straatconsulaat.
Hij heeft hart voor zijn werk.
Hart voor de daklozen.
Wat echt niet altijd allemaal klaplopers zijn.
Integendeel.
Vaak kunnen ze er zelf helemaal niets aan doen.

De dag na de storm.
Jeroen woont OP Scheveningen.
Van daaruit kun je ook heerlijke wandelingen maken.
Bos, strand, een winkelstraat en de boulevard.
We plakten ze gisteren allemaal in die 6½ kilometer.
Ik was natuurlijk heel benieuwd naar het strand,
en de boulevard.


En vandaag

Vandaag liep ik ruim 6 kilometer met mijn oudste.
Fijn om eens niet alleen te hoeven lopen.
En dankzij Liesbeth weet ik nu ook hoe ik een YouTube link bij kan voegen zoals ik dat wil.
En niet zoals WP wil dat ik het doe.

Aukje en Jeroen OP Scheveningen.

Ik ga binnenkort nog eens terug voor Beelden aan Zee.
Want dat is toch wel erg leuk die wat gedetailleerder op de foto te zetten.

Bramen

Het gaat helemaal niet over bramen 🙂
Maar die titels elke keer.

Zachtjes knisperde het zonlicht op schitterende blaadjes.
Op het door de herfst gevulde pad met gevallen blaadjes.
Herfst?
Nee, veel te vroeg, het zijn er vast nog een paar
van vorig jaar.
Prachtige waterpartijen worden aan mijn ontdekkend oog onttrokken door het alsmaar hoger wordend en wuivend riet.

Inmiddels gemaaid.

Een afgeknapte wilgentak die laat zien dat een boom ook best horizontaal kan groeien.

Dit soort dingen denk ik dan terwijl ik uitkijk over uitgestrekte valleien het BBQ veld in het Uithofpark.

Er zit geen schrijfster in mij, dat mag duidelijk zijn 🙂

WandelWeek

15 kilometer gewandeld deze week.
Maar des te meer stappen zette ik.

In de tuin, naast de tuin, in het huis, om het huis.
Wat waren wij druk, en wat zijn wij moe.
Nu alleen nog overal de puntjes op de i zetten.
Eerst wat wandelplaatjes daarna verder met de tuin.

Nu over de tuin.
Onze achtertuin.
Ja, die zijn wij toch een beetje levensloopbestendig aan het maken.
We worden wat ouder.

Ik weet dat er onder mijn grote hoeveelheid volgers mensen zijn, die zo’n tuin niet kunnen waarderen.
Maar oh, wat zijn wij er blij mee

We hebben ook nog een aardige voor- en zijtuin.
Met allemaal vaste planten.
Vlinderlokkers, bijenlokkers.

Met het ook op de toekomst hebben wij gekozen voor een onderhoudsarme achtertuin.
Hoop nog op lekker weer zodat we er ook van kunnen genieten.


Eigenlijk doen we dat nu al, want het is gewoon zo fijn er naar te kijken.

WandelWeek

Deze week wandelde ik totaal 22.29 km.
Voor de alternatieve vierdaagse moest ik 4 dagen 5 km lopen.
Veel meer is er niet bij gekomen.

Was ook best moe.
Hoop gedaan hier in en om het huis.
Het is een zooitje in de tuin, maar als het goed is gaat het heul mooi worden.
We laten onze tuin opnieuw bestraten.
Het voorbereidende werk doen wij, was fijn dat Jeroen gisteren er was om te helpen, de rest laten we doen.

De jongetjes waren afgelopen week in Zeeland, met de mamma.
Vier dagen, donderdag logeerden ze bij ons.
Dat was superfijn natuurlijk.


Het enthousiasme van die twee, nog steeds.
Dat ontroert mij elke keer weer.
Niet met waterlanders, maar gewoon.

Het zijn een stel lieve vrolijkerds!

Afgelopen zaterdag bracht ik ze naar
Rotterdam The Hague Airport

En nu, nu zitten ze in Kroatië, met de mamma.

Dag lievedrie, hele fijne vakantie samen.



P.S de selfiemomentjes zijn ook even met vakantie.