Ik wil

Ik wil zoveel.
Ik wil schilderen.
Ik wil meer wandelen.
Ik wil diamond painten.
(want stiekem vind ik dat toch wel leuk)
Ik wil lezen.
Ik wil fietsen.
Ik wil meer in de tuin aan de slag.

Ik wil zoveel.
Maar er zitten serieus te weinig uren in een overdag.

Ik had het gewoon druk en te weinig tijd om te doen wat ik allemaal zou willen doen.
Een verjaardag in Alkmaar.
Mijn broertje die kwam logeren.
Naar de kermis met onze kleine vriendjes, broertje en Jeroen.
En Hans natuurlijk 🙂

Oma in de achtbaan, in het Lunapark, Funhouse heet het tegenwoordig.
Was wel superstoer van mijzelf 🙂
Bram vroeg of ik de achtbaan niet heel spannend vond.
Beetje wel, maar was gelukkig zonder looping.

Ik wandelde vandaag.
Heerlijke dag, en wat een kleuren!!


Prachtige lente.
Zoveel kleuren groen!

Je zult het maar moeten diamond painten 🙂
En Liesbeth, herken je er al iets in?

Maar vandaag wilde ik maar 1 ding.
Stukje op mijn site schrijven.

Leesvoer:)

Even bijkletsen.
Erg rustig deze week.
Beetje ziek.
Longontsteking.
Nergens gelezen of een berichtje gezet.
Echt geen zin.
Lezen, dutjes doen, verwend worden, heerlijk!
Beter worden.
Lijkt te lukken.

Niet kunnen lopen in De Uithof.
Vond ik echt niet fijn.
Hopelijk morgen wel, of overmorgen.
Sneeuw! Foto’s! Zin in.
Spiegelreflex mee en heerlijk uurtje buiten zijn.

Lees het stukje hierboven nog eens.
Is dit een stokje, nee, ik verveelde me een beetje.
Wil je het ook proberen, probeer het.
Het is een dingetje.
Het is verboden de letter

te gebruiken.
Voel je vrij het ook te proberen.
Moet je zin in hebben, het is geen verplichting.
Heb wel geprobeerd er enige structuur in te brengen
Goed lopende zinnen en dergelijke.
En toch iets vertellen 🙂
Lijkt gelukt.

Overdenkingen

Ik kom zo vaak afbeeldingen tegen waarvan ik denk:
dat kan ik ook, waarom doe ik het dan niet of waarom maak ik die dan niet?
Geschilderd, getekend ,gefotografeerd, bewerkt of onbewerkt, maakt niet uit.

Ik kom regelmatig spreuken tegen waarvan ik denk:
dat kan ik ook, waarom verzin ik ze dan niet?

Ik kom zo vaak dingen tegen waarvan ik denk:
dat zou ik gezegd kunnen hebben, waarom zeg ik ze dan niet?

Ik lees regelmatig zinnen in boeken die mij echt aanspreken waarvan ik denk:
die zou ik verzonnen kunnen hebben, waarom doe ik het dan niet?

Gewoonweg omdat er heel veel tijd in originaliteit gaat zitten.
Iets doen of schrijven wat nog niet eerder iemand heeft gedaan.

Ik hoop ooit nog eens slapend origineel te worden.

Rust

Als je je allerliefste kleine vriendjes niet kan zien dan valt er weinig te schrijven.
Misschien morgen, maar verwacht zelf maandag.
We maken gewoon niet zoveel mee.
Beetje saai allemaal.
De Scheveningen Light Walk die ik as zaterdag met Jeroen samen zou gaan lopen, gaat niet door.
Het etentje met vrienden van ons, 18 december, omdat we dan allemaal jarig zijn geweest, gaat niet door.
Alles is anders.
Ik klaag niet hoor.


Morgen alles van de vliering halen en Het Huis in kerstsfeer brengen.

  • Sneeuwpopjes
  • Kerstmannen en sneeuwpopjes met mondkapjes
  • En zonder…..
  • Allerlei voertuigen
  • Vliegtuig
  • Sinterklaas
  • Zwarte Piet
  • Caravans
  • VW busjes

    Ik vergeet vast van alles.
    Als de boom staat en klaar is krijgen jullie fotootje van het resultaat te zien.
    Het gaat weer een echte jongetjesboom worden.
    Uiteraard met kadootjes voor onze kleine vriendjes, zoals elk jaar.

Mevrouw zonder hond

Tijdens mijn wandelingetjes in het Uithofpark kom/kwam ik regelmatig twee dezelfde dames tegen.
Zo ook vandaag weer.
Twee, wat oudere dames op een bankje.

Twee dames: “Hallo mevrouw, hallo mevrouw zonder hond”.
Ik verbaasd natuurlijk.
Ik: Mevrouw zonder hond?

Kijk, ik weet dat ik geen hond heb.
Blijkbaar toch opgemerkt daar tijdens al mijn wandelingetjes.

Twee dames: “ We hebben u lang niet gezien, en wij zeggen altijd tegen elkaar, kijk, daar is die dame zonder hond weer, maar de laatste tijd was het iets minder“.
Ik: Goh, wat leuk, ik word gemist 🙂.
Twee dames: “ Ja, wij zagen u heel vaak lopen, maar de laatste tijd niet zo vaak meer“.
Ik: Dat klopt ja, maar als het goed is zullen we elkaar de komende tijd weer iets vaker zien.
Enne, blijkbaar heb ik een reputatie opgebouwd?
Mevrouw zonder hond?
Twee dames: “ Wij hebben ook geen hond, de meeste mensen hier wel, en als we dan iemand zien lopen die ook geen hond heeft…………………….“

Maar goed, lang verhaal kort 🙂
Ik ben de mevrouw zonder hond.

Gelukkig kom ik niet vaak mensen mèt honden tegen.
Daar dan.
Niet dat ik er een hekel aan heb hoor, maar ze kunnen soms zo onverwachts op je afrennen, en dat hoor ik dan weer niet en schrik ik me echt helemaal rot.


Dat dus.

Bramen

Het gaat helemaal niet over bramen 🙂
Maar die titels elke keer.

Zachtjes knisperde het zonlicht op schitterende blaadjes.
Op het door de herfst gevulde pad met gevallen blaadjes.
Herfst?
Nee, veel te vroeg, het zijn er vast nog een paar
van vorig jaar.
Prachtige waterpartijen worden aan mijn ontdekkend oog onttrokken door het alsmaar hoger wordend en wuivend riet.

Inmiddels gemaaid.

Een afgeknapte wilgentak die laat zien dat een boom ook best horizontaal kan groeien.

Dit soort dingen denk ik dan terwijl ik uitkijk over uitgestrekte valleien het BBQ veld in het Uithofpark.

Er zit geen schrijfster in mij, dat mag duidelijk zijn 🙂

WandelWeek

Beetje anders als anders.

Ik liep deze week 17.58 km.
Niet noemenswaardig.
Gisteren fietste ik 65.33 km.

Happen en trappen, de fietsroute: Laveren door Leiden.
Ik fietste hem samen met mijn broertje die een paar dagen hier was.
De route zou 51 km zijn, maar door een foutje in de route, of gewoon door fout fietsen hebben we hem iets langer gemaakt.

Op dit moment maken broertje en ik ons een beetje zorgen om onze zus.
Die werd vrijdagmiddag met spoed opgenomen.
Ze had zulke slechte bloeduitslagen.
Ze voelt zich al weken niet fijn.
Morgen ws een nierbiopt.

Beetje chaos in mijn hoofd.

En dan met bommetjes die barsten, bah!

Het slotstukje komt nog.
Maar daar wil ik eventjes voor gaan zitten.

Weinig selfiemomentjes momenteel.

Ik ga de lijfspreuk van Jeroen en mij maar weer eens hanteren.

Alles komt goed!

Je moet het alleen wel willen!

Wat zijn dingen soms krom!!!

Ons paadje voor ons huis is een paadje van de woningbouwvereniging.
Staat vaak onder water en ze gaan er wat aan doen.
Eindelijk na jaren soebatten.

Ik doe even een fotootje van Maps erbij, beetje bewerkt 🙂

Goed, de groene lijn is de straat waar allemaal kleine zijstraatjes op uitkomen.
Die straat gaan ze zo mooi opknappen, echt!
En in die straat krijgen wij (Hans) straks zijn eigen parkeerplaats, met een bordje.
Wat een hoge drempel was dat voor hem, maar goed, daar gaat het nu niet over.
De trottoirs, de straattegels, alles is oud en was (is) aan vernieuwing toe.
Ze zijn er nog mee bezig.

Nu zie je op de laatste foto kleine groene streepjes en rode stipjes staan.
De groene streepjes, zijn doorgangen tussen flats, gemeente paden.
Die krijgen allemaal mooie nieuwe straatjes.
De rode stipjes, dat zijn de paden van de woningbouwvereniging.
Wij wonen ergens bij zo’n rood stipje op een hoek.
Niet aan de straat gelukkig.
Superfijn huis.

Maar ons paadje wordt dus weer bestraat met de oude tegels.
Kapotte tegels worden vervangen door nieuwe.
Is ook geen gezicht natuurlijk.
Misschien ligt het aan mij hoor, maar zo creëer je visueel wel een groot verschil tussen gemeentepaden en de rest.
En het zijn allemaal huurhuizen hoor.

Bestraten kunnen die lui in elk geval niet, of misschien zijn de tegels wel krom.

Morgen hoog bezoek, want iedereen is het met ons eens natuurlijk dat dit zo niet kan.
Het is gewoon een aanfluiting.

Bijkletspost.

In elf dagen wandelde ik ruim 50 kilometer.
Daarmee is het Meidoel, wat 50 km is in Strava, al weer gehaald.

Of het nu komt doordat Max zo verkouden was, en mij heeft aangestoken, en dan in combinatie met de Astra, ik ben nog steeds snipverkouden.
Maar het hoofd wordt wat helderder.

Zondag pak ik de wandelweek weer op.

De donutpuzzle is klaar.
En de volgende, een meer uitdagende weer (1000 stukjes), zijn we lekker mee bezig.

Mooi weer om te puzzelen, lezen, serietje kijken en af en toe wat te schrijven.

Inmiddels staat mijn reader vol met ongelezen berichten.
Ik beloof “beterschap”