Schoonzonen/dochters

Rechts, als het goed is kunnen jullie zien hoe onze familie een beetje in elkaar steekt.

Mijn dochter was getrouwd met Hans zijn zoon.
Mijn (stief)zoon.

Hans zijn zoon was getrouwd met mijn dochter.
Hans zijn (stief)dochter
Ter verduidelijking, Hans en ik zijn nog steeds getrouwd.

Maar goed, dat maakte wel dat mijn dochter ineens ook mijn schoondochter was.
Daar hoefde ik geen band mee op te bouwen.
Ik was en ben gek op dat kind!
Behalve dat het Hans zijn (stief)dochter is werd het ook zijn schoondochter.

Hetzelfde geldt voor Paul.
Mijn (stief)zoon werd mijn schoonzoon.
Bijzondere band heb ik daarmee.
Hij zei altijd al dat ik met twee bezems vloog, die van(stief)moeder en die van schoonmoeder.

Inmiddels is Paul een ex schoonzoon, maar nog steeds een (stief)zoon.
En Kim is behalve mijn dochter, mijn ex schoondochter,en een (stief)dochter en ex schoondochter van Hans.

Volgen jullie het nog?

Inmiddels heeft Paul een nieuwe vriendin en moet ik wennen aan een nieuwe schoondochter.
Ze is lief.
Lief voor onze kleine vriendjes.

De jongetjes zijn zo flexibel en gek met haar.
Maar wat had ik het er moeilijk mee.

Gaat goed nu.
Eigenlijk heel goed.

Welkom Esmee!!!

Herinneringsdag

Vandaag precies een jaar geleden overleed onze mamma.

mamma

92 jaar is ze geworden.

Vandaag hadden we een kleine familiemeeting in Hoog Soeren.
Mamma is in Apeldoorn geboren en daar hebben we, mijn zus, mijn broertje en ik, haar vandaag uitgestrooid.
Uiteraard wind mee.
(oudste broer schitterde door afwezigheid, al gedurende een jaar)
Beetje humor moet kunnen.

Ik moet zeggen, het was fijn dit vandaag met een aantal fijne en lieve mensen te kunnen doen.
Voordat we haar, met toestemming, uit gingen strooien las mijn zus het volgende voor.
Had ze gevonden op internet.
Het kwam recht uit haar hart en ze sprak voor ons allemaal.

Mamma

Wat er ook gebeurt in mijn leven
je bent er niet meer bij.
Je bent en blijft mijn moeder
en in mijn gedachten voor altijd bij mij.
Ik zal jou blijven missen in mijn leven,
ik mis niet alleen mijn moeder maar ook
de liefde, steun en aandacht
die je mij altijd hebt gegeven.
Je taak op aarde is volbracht,
ik troost me met de gedachte
dat je ginds op me wacht
…………………….

Mijn zus had de as over drie potjes verdeeld.

Onderstaande foto heb ik een beetje moeten fotoshoppen omdat we er niet allemaal tegelijk op stonden.

met zijn drietjes (Small)

Carla, lieve zus,
Je hebt het perfect geregeld.
En nogmaals, het was een fijne dag.

Oops

Al jaren, echt al jaren, wil ik iets anders in de woonkamer.
Qua kleur.
Beetje qua stijl.
Het was/is hier geel/oranje, gescheiden door een latje ergens halverwege op de muur.
Boven dus geel, géén kanariegeel, onder oranje, géén mandarijntjesoranje.

We zijn begonnen!!

Eindelijk.
Maar.
Voor het af is zijn we een poosje verder.
Allebei niet de jongste meer.
Hoewel de selfie momentjes op maandag elke week iets anders laten zien 🙂

Maar we zullen gedoseerd niet gedoceerd 🙂 aan het werk moeten.
Allebei.

20200206_124648 (Medium)

Goed begin ….?!

Best wishes

Dat het maar weer een fijn jaar mag worden.

Ik ben het jaar goed begonnen.
Op de 1e dag van het nieuwe jaar zaten we de hele dag in de sauna, was fijn.

Op de 2e dag van het nieuwe jaar zag ik in de post NL app dat er die dag een bekeuring op de mat zou vallen.
We hadden er al een vermoeden van maar valt toch altijd weer tegen.
Beter kijk ik niet meer in die app, word je alleen maar onrustig van.

Wel ook nog naar de sportschool geweest, dus bij elkaar goed bezig.
Toch? 🙂

Ik herhaal……!!

Bij Naomi las ik een mooi stukje.
Donderdag maakte ik toch iets mee en ga proberen het een beetje knap op te schrijven.
Dat is wel een dingetje.

Afgelopen donderdag ging mijn telefoon.
‘Huisarts’ stond er op mijn scherm.
Iedereen die een beetje op de hoogte is van mijn ziekteverleden weet dat ik me dan rot schrik.
Zo ook deze keer dus gaf de telefoon aan Hans.
De assistente van de huisarts.
Eerst vond ik het nog wel lief dat ze belde totdat we erachter kwamen dat ze dacht dat ik nog in het ziekenhuis lag.
Blindedarmontsteking.

Ik bedoel, ik ging op de fiets naar de SEH en was de volgende dag alweer thuis maar dat terzijde.
Ik krijg de telefoon!!!

Of ik wel wist dat ik elke drie maanden naar de diabetesverpleegkundige moest.
Oké.
Van mijn andere huisarts die helaas met pensioen is hoefde ik maar eens per jaar, gewoon om het in de gaten te houden.

Maar goed.
Elke drie maanden naar de diabetesverpleegkundige dus.
Elke drie maanden nuchter bloed laten prikken.
Ze heeft me vijf keer verteld wat nuchter bloed prikken inhoudt.
Ze heeft me vijf keer verteld dat ik de medicijnen die ik niet slik voor mijn suiker mee moet nemen naar de diabetes verpleegkundige.
Dat ik daar geen medicijnen voor slik heb ik haar natuurlijk ook vijf keer laten weten.
En dan durft ze te zeggen: “Ja, dat zei u al.”
Ze herhaalde het weer en weer en weer.
Er was werkelijk geen speld tussen te krijgen.
Ze liet me geen moment aan het woord, laat staan uitpraten!!

Toen was ik het zat!

Naamloos-1

“Lieve assistente, ik ben een vrouw van bijna 60 jaar. Ik begreep de 1e keer al wat u bedoelde.
Ik weet waarvoor ik bloed moet laten prikken.
Ik weet dat dat nuchter moet en ik weet ook wat dat is”!
Assistente: “ik begrijp dat u het begrijpt, maar ik herhaal het nog 1 keer”.

Een kwartier duurde het gesprek.
Het eindigde ermee dat ze mij beterschap wenste!!
Huh, waarom?
Omdat ik in het ziekenhuis had gelegen.
“Lieve assistente, u hoeft mij geen beterschap te wensen, ik herhaal, u hoeft mij géén beterschap te wensen. Ik ben niet ziek.
Fijne dag”.

Assistente: Ook fijne dag maar ik herhaal…….”.
Ze herhaalde niets meer.

boos-smiley-eps-vectoren_csp9240293

Ben zomaar bang dat er meer van dit soort gesprekken zullen gaan volgen met deze huisartsassistente!!
Want het zal duidelijk zijn dat ik echt niet eens per drie maanden……..!
Oh nee, ik hoef het niet te herhalen, het is klaar 🙂