Overdenkingen

Ik kom zo vaak afbeeldingen tegen waarvan ik denk:
dat kan ik ook, waarom doe ik het dan niet of waarom maak ik die dan niet?
Geschilderd, getekend ,gefotografeerd, bewerkt of onbewerkt, maakt niet uit.

Ik kom regelmatig spreuken tegen waarvan ik denk:
dat kan ik ook, waarom verzin ik ze dan niet?

Ik kom zo vaak dingen tegen waarvan ik denk:
dat zou ik gezegd kunnen hebben, waarom zeg ik ze dan niet?

Ik lees regelmatig zinnen in boeken die mij echt aanspreken waarvan ik denk:
die zou ik verzonnen kunnen hebben, waarom doe ik het dan niet?

Gewoonweg omdat er heel veel tijd in originaliteit gaat zitten.
Iets doen of schrijven wat nog niet eerder iemand heeft gedaan.

Ik hoop ooit nog eens slapend origineel te worden.

Rust

Als je je allerliefste kleine vriendjes niet kan zien dan valt er weinig te schrijven.
Misschien morgen, maar verwacht zelf maandag.
We maken gewoon niet zoveel mee.
Beetje saai allemaal.
De Scheveningen Light Walk die ik as zaterdag met Jeroen samen zou gaan lopen, gaat niet door.
Het etentje met vrienden van ons, 18 december, omdat we dan allemaal jarig zijn geweest, gaat niet door.
Alles is anders.
Ik klaag niet hoor.


Morgen alles van de vliering halen en Het Huis in kerstsfeer brengen.

  • Sneeuwpopjes
  • Kerstmannen en sneeuwpopjes met mondkapjes
  • En zonder…..
  • Allerlei voertuigen
  • Vliegtuig
  • Sinterklaas
  • Zwarte Piet
  • Caravans
  • VW busjes

    Ik vergeet vast van alles.
    Als de boom staat en klaar is krijgen jullie fotootje van het resultaat te zien.
    Het gaat weer een echte jongetjesboom worden.
    Uiteraard met kadootjes voor onze kleine vriendjes, zoals elk jaar.

Mevrouw zonder hond

Tijdens mijn wandelingetjes in het Uithofpark kom/kwam ik regelmatig twee dezelfde dames tegen.
Zo ook vandaag weer.
Twee, wat oudere dames op een bankje.

Twee dames: “Hallo mevrouw, hallo mevrouw zonder hond”.
Ik verbaasd natuurlijk.
Ik: Mevrouw zonder hond?

Kijk, ik weet dat ik geen hond heb.
Blijkbaar toch opgemerkt daar tijdens al mijn wandelingetjes.

Twee dames: “ We hebben u lang niet gezien, en wij zeggen altijd tegen elkaar, kijk, daar is die dame zonder hond weer, maar de laatste tijd was het iets minder“.
Ik: Goh, wat leuk, ik word gemist 🙂.
Twee dames: “ Ja, wij zagen u heel vaak lopen, maar de laatste tijd niet zo vaak meer“.
Ik: Dat klopt ja, maar als het goed is zullen we elkaar de komende tijd weer iets vaker zien.
Enne, blijkbaar heb ik een reputatie opgebouwd?
Mevrouw zonder hond?
Twee dames: “ Wij hebben ook geen hond, de meeste mensen hier wel, en als we dan iemand zien lopen die ook geen hond heeft…………………….“

Maar goed, lang verhaal kort 🙂
Ik ben de mevrouw zonder hond.

Gelukkig kom ik niet vaak mensen mèt honden tegen.
Daar dan.
Niet dat ik er een hekel aan heb hoor, maar ze kunnen soms zo onverwachts op je afrennen, en dat hoor ik dan weer niet en schrik ik me echt helemaal rot.


Dat dus.

WandelWeek

Beetje anders als anders.

Ik liep deze week 17.58 km.
Niet noemenswaardig.
Gisteren fietste ik 65.33 km.

Happen en trappen, de fietsroute: Laveren door Leiden.
Ik fietste hem samen met mijn broertje die een paar dagen hier was.
De route zou 51 km zijn, maar door een foutje in de route, of gewoon door fout fietsen hebben we hem iets langer gemaakt.

Op dit moment maken broertje en ik ons een beetje zorgen om onze zus.
Die werd vrijdagmiddag met spoed opgenomen.
Ze had zulke slechte bloeduitslagen.
Ze voelt zich al weken niet fijn.
Morgen ws een nierbiopt.

Beetje chaos in mijn hoofd.

En dan met bommetjes die barsten, bah!

Het slotstukje komt nog.
Maar daar wil ik eventjes voor gaan zitten.

Weinig selfiemomentjes momenteel.

Ik ga de lijfspreuk van Jeroen en mij maar weer eens hanteren.

Alles komt goed!

Je moet het alleen wel willen!

Selfiemomentje

Niet van vandaag, maar van afgelopen maandag.
Geen jongetjes vandaag.
Ze moesten naar de tandarts.
Dagje rust dus.
Ook niet erg.

Deze maakte ik maandag.

Hij moet nog lang genoeg groot zijn.
En als hij moe is……!

Over moe gesproken.
Ik ben het ook.
Beetje moe van alles.
Medicatie nog niet goed ingeregeld.
De maatregelen rond Corona, nu het vuurwerk.

Hans die volgende week 65 wordt.
Mijn verjaardag 2 weken later.
Kerst.
(Dagje Kerst bij mijn zus kijk ik enorm naar uit.)
De familie niet (meer) bij elkaar kunnen krijgen.
En dit niet alleen vanwege Corona.
Moet ik ook niet meer willen denk ik.

Volgende week lekker dagje, en nachtje weg samen.

Gewoon even weinig zin in dingen hebben.
Mag ook wel keertje klagen toch?

Selfiemomentje

En daar zijn we weer.
Wat een gezelligheid.
Bram was met andere dingen bezig.
Moet ook kunnen.

Ik denk dat een aantal van jullie ook wel naar de uitreiking van de televizier ring hebben gekeken.
Het programma, Over mijn lijk, van Tim Hofman heeft gewonnen.
Een opmerking van één de deelnemers stond en staat mij zo bij.

Ik vind deze zo mooi.
Want hij is zo waar.

En wat kunnen mensen het elkaar soms moeilijk maken.
Maar, alles komt goed.

Vijf jaar later

Ruim vijf jaar later.

Ruim 5 jaar geleden werd bij mij de diagnose borstkanker gesteld.
Ik ben nu ruim 5 jaar verder.

Het was en is een dingetje.

Elke keer weer.
Duiveltjes op mijn schouder.
Krengen zijn het.
Want oh wat maken ze mij soms onrustig.
Bang.
Hoofdpijn is een hersentumor.
Pijn in mijn rug zijn uitzaaiingen in de ribben.
Om maar iets op te noemen.

Maandag moet ik naar de oncoloog.
Waarschijnlijk ga ik, moet ik met ontslag bij de afdeling oncologie.
Dat zijn nu eenmaal de regeltjes.

Maar.
Maar……..!

Wat moet ik zonder mijn oncoloog?
Wie zegt dan tegen mij dat het goed met me gaat?
Zelf kan ik het niet.

Het is een dingetje.



Fotomomentje van de week 7

Het mooiste (foto) moment van deze week was toch wel toen Hans en ik afgelopen woensdag 21 jaar getrouwd waren.
Vanaf een bepaald moment moesten de gordijnen dicht.
Toen ze weer open mochten stond er buiten een mooi gedekte tafel.
Restaurant aan huis.
We hebben zo heerlijk gegeten.

Een vriend van Jeroen, die een eigen cateringbedrijf heeft en een echt goede kok is had een heerlijk viergangendiner voor ons gemaakt.
Nadat hij uitgelegd had wat we allemaal te eten kregen ging Bart weg en bleven Jeroen en Kim nog even vijf minuutjes bij ons en daarna hebben wij zo onwijs lekker gegeten.
Restaurantwaardig.

Ik ga even reclame maken hier voor Bart.
Gewoon omdat ik dat zelf wil.

Thuis uit eten 🙂

WhatsApp Image 2020-05-06 at 19.47.47 (2)

Over thuis

Op een paar hele kleine dingetjes na is de woonkamer en mijn werkplek klaar.
We waren druk, erg druk.
We hebben naast een gewone eettafel ook een bartafel.
Altijd gehad. Lievelingsplekje van veel mensen.
We hebben een nieuwe gekocht
Daar zit een leren labeltje op van het bedrijf waar we hem gekocht hebben.

woonhout
Het mooiste is dan om mijn plekje in dezelfde stijl te maken.

Dat is gelukt.
Kijk hoe mooi!!

20200315_111102 (Klein)20200315_113850 (Klein)20200314_150700-klein

20200422_205857 (Klein)
Mijn nieuwe bureau, beetje donkere foto.
20200422_205932 (Klein)
Mijn mini pc, maar wat een power!!! Ik had hiervoor een desktopcomputer. Die heeft mijn oudste kleine vriendje nu.

 

20200422_205916 (Klein)
Kijk dat labeltje dan 🙂

Hansgemaakt

De kleine klusjes zijn de verwarmingsbuizen wegwerken.
Wordt aan gewerkt.
En dan is de woonkamer klaar.
Ik schreef er hier al eerder over.

Het is echt zo gaaf, ik ben er elke dag weer zo blij mee.

WhatsApp Image 2020-02-18 at 12.46.07 (Small)
Niet zo verwonderlijk als je een paar weken hier hebt zitten ‘werken’ ❤ヅ