OVER WOENSDAG EN SCHOPPEN

Blijkbaar dan toch niet mijn beste dag om berichten te plaatsen.
Zie vorig logje

Onze agenda zit aardig vol.

Zaterdag: sporten:)
Zondag: rustdag, hoewel het ook vaak een opvisitegaandag is.
maandag: oppassen op twee, is ook sporten. Maar zó leuk.
dinsdag: fysio
woensdag: werken
donderdag: fysio en sporten:)
vrijdag: werken

En dan is het alweer zaterdag

Dit gaat nergens over.
Ehm,

De grootste fotoshoot in bikini, google er maar op.
Oke, ik geef jullie een linkje:

Borstkanker is allesbehalve sexy

Is een stukje wat Femke heeft geschreven,
en wat kan zij goed schrijven zeg.

Geld ophalen voor welke vorm van kanker of ziekte dan ook, prima, kan nooit genoeg zijn.
De intentie is goed, maar waarom dat nu weer in bikini moet is mij werkelijk een raadsel.

Ehm,
HerKennen jullie het dat je wel eens een dag hebt dat je overal tegenaan loopt te schoppen?
Niet letterlijk.
Maar heerlijk tegendraads zijn en daar ook gewoon niet mee kunnen stoppen?
Vandaag heb ik dus zo’n dag.
Niet fijn.

Echt alleen maar lieve mensen om me heen hoor, maar soms……
Soms komen dingen zo verkeerd binnen.
Dingen waar ik helemaal niet op zit te wachten, mensen die geen deel meer uitmaken van mijn leven en die ik het liefst zou willen vergeten.
Soms is dat onmogelijk en ook H E L E M Á Á L niet logisch.

Ehm, dit blogje schrijf ik grotendeels voor mijzelf.
Om even mijn frustraties kwijt te kunnen.

Ik ben mijzelf zo kwijt soms.

Maar, verder gaat het echt wel goed met mij geloof ik.
Op medisch gebied moet ik de artsen maar vertrouwen,
maar het aller, aller, allermoeilijkst is, vertrouwen krijgen in mijzelf.

Wandelen met Google Maps.

Zo ben ik van de week even in Nieuw Zeeland geweest.
Kijken waar iemand van lang, lang geleden woont.
Mooi joh!!!

De eerste drie fotootjes geven jullie een rondleiding langs een paar van mijn huisjes waar ik gewoond heb in Haarlem.
Zoals je ziet Inge kon ik het huisje in Overveen best betalen van een ziekenverzorgsterssalarisje.
Was wel groot, maar voor Overveense begrippen klein.
En ik woonde er niet alleen natuurlijk.
Is het eerste fotootje trouwens.

De volgende twee zijn van Haarlem.
De tweede is een pand aan het Spaarne, waar ik op de bovenste etage een kamertje huurde.
Aan de achterkant, met uitzicht op de gevangenis van Haarlem.
Dus niet het mooie uitzicht over het water.
Het was klein, 5×5 meter maar alles zat erop, eraan en erin.

De één na laatste foto is in de Gierstraat, eigenlijk is daar mijn Haarlemse woongeschiedenis begonnen.
Pal in het centrum.
Mijn eerste samenwoonadresje.
Met de vader van mijn kinderen.
Het was een leuke tijd.

De laatste dat is waar ik nu woon.
Met Hans.
In een drukke buurt, in Den Haag.
Veel huizen, veel verschillende soorten mensen.
Maar als je op de laatste foto kijkt, wonen wij aan het eind van dat
laantje paadje.
Ach, we wonen er best.
Heerlijk huis, toch wel, heerlijke tuin en gelukkig.

Zo had ik ook nog wel willen wandelen in Hengelo

waar ik ben geboren.

Of in Alkmaar waar ik opgegroeid ben,

waar mijn kinderen geboren zijn.

Maar dat is door Google Maps nog niet in kaart gebracht.