Selfiemomentje van Maandag

Het was een pittige anderhalve week.
En we zijn er nog niet, maar gisteren konden we wel oppassen.

Vermoeiend, maar fijn.
Echt de hele dag buiten met de jongens.

De warmte mag van mij wel wat minder, want benauwd 😦
Laat dat nu vanaf morgen het geval zijn.
Voor het eerst dat ik er zo over denk.

Ik doe nog even héél rustig aan.
Maar, we zijn er weer.

Waterlandkerkje

Waren enerverende dagen.

Woensdag vertrokken.
Hans laten weten dat we goed aan waren gekomen.
Ik moest toch bijna 200 kilometer rijden met fietsen achterop.
maat goed, Hans reageerde maar niet.
Eindelijk via Jeroen te horen gekregen dat hij hem thuis had gevonden 😦
Was gevallen, tijdje bewusteloos.
112 hele rataplan.
Maar goed, hij mocht ’s avond weer naar huis, gelukkig, en het was niet nodig dat ik naar huis kwam. Tan bleef bij hem slapen en ze hebben me weten te overtuigen.
Had inmiddels Hans zelf ook gesproken, dus dat voelde wel goed.

Donderdag, 40 kilometer gefietst.
Happen en Trappen
Echt een heel leuk concept.
Was hele fijne dag.
Vrijdagochtend.
Ik word ziek wakker 😦
Dusdanig dat ik niet kon autorijden, Carla heeft geen rijbewijs en om 12.00 uur moesten we het huisje uit.
Nu was de eigenaresse heel soepel, dus alle tijd.
Hulptroepen ingeschakeld!!
Er moesten er twee onze kant opkomen, want eentje moest mijn auto naar huis rijden.
Alles is gelukt.
Ik ben weer thuis en het is hier een echte ziekenboeg!
Man man man, wat kan een mens zich ziek voelen.
Morgen ook geen selfies!
We passen niet op.

Lief huisje Zeeland.

Dat is het huisje waar we zaten.
Echt superleuk.

31404080_10216238815953075_4580419588520411136_n

31394667_10216238816473088_689636997433655296_n

Het was echt back to basic maar een groot succes!!!

Nu weer bankhangen.