Piepjes en paaltjes

Nog 4 3 te gaan.
Vorige week was ik ziek en kon die niet doorgegaan.
Maar vandaag was ik er weer.
In de chemokamer met al zijn paaltjes en piepjes.
Gek werd ik er van.
En dan hoor ik soms mijn eigen piepende paal niet eens.
Maar als ik hem hoor dan zit die piep ook de héle dag in mijn oor.

De geur op de kamer is ook iets wat mij erg tegen gaat staan.
Brrrrr.
En het aanprikken, het wordt steeds moelijker een goede ader te vinden.
Ik kan er echt niet meer naar kijken, kriebels in mijn buik krijg ik ervan.
Maar goed, nog maar 3 te gaan.

Nee, neem dan gisteren maar.
Was een veel betere dag.
Jeroen (mijn liefste zoon) nam mij mee op een moeder en zoon uitje.
Een paar geweldige uren gehad, was fijn.
Echt een top plan!

In de zweef

Bij De parade in het Westbroekpark in Den Haag.

Advertenties

Voor de nieuwe lezertjes

Ik heb zojuist mijn oude website hier naar toe gekopieerd. 1 site bijhouden heb ik al moeite mee, laat staan twee. Maar pas vanaf december vorig jaar schrijf ik hier over mijn borstkanker. Vandaar ook de titel. Dus voor iedereen die hier voor het eerst komt, ga niet alles teruglezen, dat was een hele andere tijd. En voor de meeste lezers oud nieuws. Maar denk wel dat ik er een beetje een combi site van ga maken. Daarover schrijven wat me op dat moment bezighoudt. Dus hier ga ik dan: Met (één) volle borst V O O R U I T