Selfiemomentje

Vorige week was al anders als anders, deze week helemaal.
Geen selfie met Bram.
Geen selfie met Max.

Bram kreeg vandaag nieuw gips.
Stuk lichter en handje vrij.

Onderstaande foto’s zijn overigens niet door mij gemaakt.
Wij hebben onze kleine vriendjes vandaag niet gezien.

Kijk hem eens vrolijk kijken.

Max was er vandaag ook niet,
We wachten in spanning de uitslag van de Coronatest af.
Hier een selfie met Max en The Mamma

P.S ze zijn naar de kapper geweest 🙂

Nog 1 keer

Vrijdag nog een dagje school bij opa en oma.
Daarna gaan maandag de scholen weer open.
Zo fijn voor onze vriendjes.
Ben benieuwd hoe lang deze keer.
2 weken later zijn ze al weer 1 week vrij.

Hoe anders zijn de leermethodes!
Nu vanwege de omstandigheden helemaal natuurlijk.
Maar taal, rekenen, zo anders als vroeger.
Betrapte mezelf er op dat ik het nog wel eens op mijn manier probeerde uit te leggen.
Zoals ik het vroeger zelf geleerd had, of zoals ik het mijn kinderen leerde.
Maar dat mag niet, het moet volgens hun boekje.
Logisch, maar moest zelf soms ook wel even nadenken voordat ik de logica er van snapte 🙂

Jongetjes halen

Al sinds Bram op de basisschool zit halen wij de jongetjes op onze oppasdagen uit school.
Ergens in 2019 ben ik begonnen met daar fotootjes van te maken.
Op die manier lieten we de pappa en de mamma weten dat wij de jongetjes hadden.
Wel spijtig dat ik daar niet eerder mee begonnen ben, maar goed.
Het zijn ook fotootjes die ik niet allemaal ga laten zien, want ze zijn nagenoeg steeds hetzelfde.
Hans met de jongetjes en dan op de rug gefotografeerd.

Ongeveer zo 🙂

6

Lees verder

Klinkt als

Was van de week even in EEN winkel.
Met mondkapje natuurlijk.
En mandje.
Werd er tegen mij bij de kassa gezegd dat ik nog zo’n zelfde handcrème kon gaan halen.
1+1 gratis.
Ik mocht gewoon even teruglopen.
Dus ik terug.
Stevig de pas erin.

Word ik tegengehouden.
Gemurmel vanachter het mondkapje.
“Ik heb een mondkapje.”
Gemurmel vanachter het mondkapje.
“Ja maar.”
Gemurmel vanachter het mondkapje.
“Ik ben slechthorend en ik versta u echt niet.
Harder gemurmel vanachter het mondkapje.
“Sorry, ik versta u echt niet”.
Mondkapje liep weg en kwam terug met mandje.

Ik vertik het hiermee te gaan lopen.

Selfiemomentje

collage (Small)

Zijn we toch weer 🙂
Maar…..

Verstandelijk gezien zouden wij moeten stoppen met oppassen!
Maar, nu komt er een hele dikke maar…..!

Wanneer kun je dan wel weer veilig oppassen.
Pas als er een vaccin of een medicijn is?
Want Corona is een blijvertje.

Dus als Hans en ik zouden besluiten om  te stoppen met oppassen dan zouden we vanaf nu minimaal een jaar de jongetjes niet zien.
Kijk.
Als wij of de jongetjes verkouden zouden zijn of niet lekker dan haken we nu af, voor die periode.
Daarna zijn we er weer voor ze.

Voor ons zou het echt alleen maar werken als wij er zelf voor kiezen om in volledige quarantaine te gaan vanaf nu, of zie ik dat verkeerd?
Onze eigen kinderen zouden we dan heel misschien tussendoor wel eens zien, op 1.5 m afstand, in de tuin bijvoorbeeld.
Maar met de jongetjes ontkom je er niet aan.
Die willen op schoot, die willen knuffelen, spelen.

Krakkemikkige oudjes zijn wij zeker niet, maar zitten wel in de risicogroep.

Het is een dingetje  ding!