Mijn E bike en ik

In 2015 kochten Hans en ik een e bike.
Waren verkocht na een weekend proefrit rijden bij mijn toenmalige werkgever.
Ik ben zo blij dat we dat toen gedaan hebben.
Sinds we die fietsen hebben komen we nog eens ergens.

Er gaan veel negatieve geluiden op over e bikes en de mensen die er op zitten.

Hans (ms) en ik (na bk en chemo) we kwamen nauwelijks nog ergens.
Ja met de auto.

Mijn e bike en ik…….!
Ik fiets veel meer.
Fiets naar parken ed. in mijn directe omgeving om te kunnen wandelen.
Mijn e bike maakt mijn wereld zoveel groter.
En die van Hans natuurlijk ook.
De auto, wordt alleen gebruikt voor afstanden die niet te fietsen zijn.

Niet alle mensen op een e bike zijn bejaard.
Hans en ik rekenen onszelf daar echt nog niet toe.
Natuurlijk gaan we wat sneller als mensen op een gewone fiets.
Maar gaan nog altijd veel langzamer dan de wielrenners.
Het zou minder gezond zijn.
Geef ons een gewone fiets en we zitten weer binnen.
Nu doen we alles op de fiets, nagenoeg alles, en maken er behoorlijk wat kilometers mee.
Wat op een gewone fiets voor ons echt geen doen is.

Mijn e bike en ik.
Als deze echt op is, komt er echt weer een nieuwe.

Dus nu gewoon stoppen met mopperen op mensen (in het algemeen) die een e bike hebben.
Soms zit er gewoon echt een heel verhaal achter.

Onze e bikes….
We komen nog eens ergens.

Botox

Ik ging overstag, en snel ook!
Hoefde er niet een nachtje over te slapen of over na te denken.
De eerste behandeling is al achter de rug 🙂
Resultaat daarvan ga ik, als het goed is over twee weken zien/voelen.
En nee, dat resultaat ga ik niet aan jullie laten zien.

Zoals de meeste van jullie weten heb ik een borstprothese.
Sinds 2015.
Eerst kreeg ik een expander om de huid op te rekken zodat er een prothese onder de borstspier geplaatst kon worden.
Toen kreeg ik een te grote prothese die daarna, ergens in 2016 is vervangen voor een kleinere die ik nu nog heb.
Maar wat een last heb ik ervan.
Wat heb ik te lang gewacht met te doen wat ik vandaag heb gedaan.
Een second opinion in het ziekenhuis waar ik ruim 20 jaar werkte.
Het Hagaziekenhuis in Den Haag.

Wat een fijne arts.
Ze zag gelijk waar ik last van had.

Botoxinjecties na een borstreconstructie

Sommige patiënten voelen na een directe prothese borstreconstructie constant druk of spanning rond de prothese. Een prothese is lichaamsvreemd en veroorzaakt daarom altijd kapselvorming. Hierdoor ontstaat littekenweefsel rondom de prothese. Dit kan soms zelfs pijnlijk zijn. Soms zit de pijn rond het borstbeen en soms straalt deze meer uit richting oksel. Bovendien kan er soms een verstoring van de borst zichtbaar zijn bij aanspannen van de borstspier. Dit kan het gevolg zijn van een te hoge spanning in de borstspier. Botoxinjecties, die tijdelijk de spier iets verlammen, kunnen hier een gunstig effect op hebben. Een botoxinjectie na een borstreconstructie moet eventueel enkele keren herhaald worden. Dit kan blijvend verlichting van klachten geven.
Borstreconstructieve chirurgie en gerelateerde behandelingen zoals bijvoorbeeld een botoxinjectie na een borstreconstructie dragen sterk bij aan het herwinnen van de kwaliteit van leven.
(bron Tergooi MC)

Ik denk in dit geval positief over Botox.
Nu hopen dat het resultaat er straks ook naar is.

Dirty Dancing

Die film kennen we natuurlijk allemaal wel denk ik.
Toch.
Zelf heb ik hem echt meerdere malen gezien.
En waarom?
Ik was gewoon  “Baby”

Dat heb ik nooit gekund, maar zo voel ik me vandaag wel 🙂
Goede uitslagen van de reumatoloog.
Alleen maar 🙂
Maakte me beetje zorgen over een plek in mijn rug waarvoor ik in 2016 twee weken in het ziekenhuis lag op verdenking metastasen.
We zijn nu al 5 jaar verder, dus dat zou mij genoeg gerust moeten stellen, maar…….
Het is en blijft een dingetje!
Het is reuma.

P.S GGD test Bram was positief.

En nu?

Moet ik nu mijn website een andere naam gaan geven?

https://aukjes.wordpress.com/2015/02/24/achterstevoren-binnenkomen-deel-1/

https://aukjes.wordpress.com/2015/03/02/achterstevoren-binnenkomen-deel-2/

Ik heb besloten het gewoon zo te laten.
Het is achterstevoren binnenkomen en meer.

Maar het is gedaan.
De oncoloog hoopt mij nooit terug te zien.
En eigenlijk hoop ik dat ook, ook al zal ik hem missen.

Fotomomentje van de week is erbij ingeschoten.
Maar deze foto, ik zal hem vast wel eerder ergens geplaatst hebben.
Maar mijn oudste en ik.
We komen van ver.
Maar wat doen we het goed.

Mijn jongste en ik!
DE mamma van onze kleine vriendjes.

En hoe ik er tegenwoordig uitzie?
Dat weten jullie allemaal wel.

Selfiemomentje op maandag

20190408_174806 (Small)

20190408_145459 (Small)

Ja daar zijn we weer met de maandagselfies 🙂

Ik sta er nog wel fris en fruitig op.
Zelf de marathon niet gelopen maar er wel geweest.
Vannacht drie logees hier, de jongetjes en de mamma.
Laatstgenoemde, had de maandag al vrij genomen, maar voorzag al dat ze waarschijnlijk Bram niet naar school zou kunnen brengen.
Dat heeft opa gedaan.
Waar Bram soms problemen heeft met naar school gaan, verdrietig, sleepte hij opa maandagochtend de deur uit.
Verbaasde mamma natuurlijk 🙂
Verder drukke maar leuke dag.

Maar top hé die dochter van me.
Ik doe het haar niet na.

WhatsApp Image 2019-04-09 at 15.11.06.jpeg

Oh enne, ook niet geheel onbelangrijk:
Over een jaar weer terug naar de oncoloog, alles was goed.

Hoera voor mij.
Op zich al een marathon.

Het is wel een dingetje.

Vandaag kreeg ik mijn laatste Zometa infuus.
Zometa wordt gegeven om  botontkalking die kan optreden tijdens en na de chemokuren tegen te gaan en, …… om uitzaaiingen op afstand te voorkomen.
In het laatste geval krijg je Zometa elke week.
In mijn geval kreeg ik het maar 2 keer per haf jaar.
Zowel voor de botontkalking als voor de (eventuele) uitzaaiingen.

Jongens, wij vierden vandaag een klein feestje.

Dat deden we door samen een fles champagne leeg te drinken 🙂

collage

20181012_100508

En ja, het is wel een dingetje.
Zelfs de afdeling oncologie koester je soms.
En nu, nu mag ik het voor het grootste gedeelte zelf gaan doen.
Ik zal het niet gaan missen.
En echt, ik kan super genieten van dingen.
Ben niet altijd bang, integendeel.
Maar soms, heel soms ……………!
Maar goed, ik ben voor nu klaar en dat dat nog maar heel lang zo mag blijven!

Vrijdag de 13e & Iets heel anders III

De dag van alle uitslagen.
Lab, CT scan, mammografie, alles is goed.
Zoveel pijntjes, klachten en last van van alles dat je gewoon niet gelooft dat alles goed is.
Natuurlijk is niet alles goed, maar dat ligt aan de medicijnen die ik moet slikken voor, van alles!
Wat dat van alles is?
Tsja, ik word gewoon ouder.
Laten we het daar maar op houden.

Over een half jaartje nog eenmaal naar de oncoloog, nog eenmaal Zometa infuus.
Dat wordt gegeven na chemo kuren tegen botontkalking en preventief voor uitzaaiingen op afstand.
En dan laat hij me los.
Best wel beetje eng idee.
Nog wel elk jaar mammografie, maar verder moet het dan klaar zijn.

Behalve dan dat van alles waarvoor ik morgen weer naar de reumatoloog mag.

Vandaag weer lekker geschilderd.
Ladies in red.
Ik heb er sisters in red van gemaakt.
Voor mijn lieve zus.
Maar ik weet nu al dat ik hem nog een keer ga maken.
Ik dacht na het kijken van het filmpje wel te weten hoe het moest, nou dus echt niet.
Hieronder het origineel en wat ik ervan gemaakt heb.

213139-ladies-in-red
Ladies in red

DSC07825
Sisters in red

Volgende keer een groter doek nemen 🙂

Hans doet trouwens ook mee met schilderen.
Echt leuk.

DSC07826

P.S Vrijdag de 13e is dus gewoon een geluksdag 🙂

Selfiemomentje op maandag

En meer……….

Fijne oppasdag gehad, zoals altijd.

collage

Maar……..

Het liep een beetje anders.
Dusdanig anders dat we diezelfde avond op de SEH zaten.
Ze het nodig vonden me een nachtje te houden.

Maar……..
Aukje zou Aukje niet zijn als ze niet overal (probeert ze) de zonnige kant van inziet.
Is wel lastig nu.
Aanstaande maandag CT scan longen en de week daarop de uitslag.

Laat de duimpjes maar draaien!

Spannend

Als het voor jullie al spannend was , was het voor mij,
voor ons,
even afzien afgelopen week.

Binnen het K wereldje wordt gesproken van het K spook.
En dat spookje, ja dat K spookje, brengt wel wat teweeg.

Maar…………
Vrolijk Pasen allemaal.
Wij kregen alleen maar goed nieuws 🙂

Ik werd vandaag besproken in het MDO en zou  volgende week dinsdag terug gebeld worden.
Maar die oncoloog van mij hè,  die verdient echt een lintje.
Of ik, door zielig te kijken, want dat zei hij wel toen hij mij terugbelde.

Vanmiddag al.

Hij gunt mij, ons, een echt vrolijke Pasen 🙂

Over een half jaar terugkomen.
Alles is goed.

Pfffffffff.

Bij deze wens ik jullie allemaal een vrolijke Pasen toe.

Maak er iets van.
Gewoon altijd, omdat het kan.

Auk