Piepjes en paaltjes

Nog 4 3 te gaan.
Vorige week was ik ziek en kon die niet doorgegaan.
Maar vandaag was ik er weer.
In de chemokamer met al zijn paaltjes en piepjes.
Gek werd ik er van.
En dan hoor ik soms mijn eigen piepende paal niet eens.
Maar als ik hem hoor dan zit die piep ook de héle dag in mijn oor.

De geur op de kamer is ook iets wat mij erg tegen gaat staan.
Brrrrr.
En het aanprikken, het wordt steeds moelijker een goede ader te vinden.
Ik kan er echt niet meer naar kijken, kriebels in mijn buik krijg ik ervan.
Maar goed, nog maar 3 te gaan.

Nee, neem dan gisteren maar.
Was een veel betere dag.
Jeroen (mijn liefste zoon) nam mij mee op een moeder en zoon uitje.
Een paar geweldige uren gehad, was fijn.
Echt een top plan!

In de zweef

Bij De parade in het Westbroekpark in Den Haag.

Advertenties

2 thoughts on “Piepjes en paaltjes

  1. Kan me er alles bij voorstellen, wat gewéldig dat zoonlief je er even helemaal uit haalde .
    Wij hebben destijds (2001) toch óók heel veel gelachen op de chemo afdeling, meestal zwaar galgenhumor maar toch! Maar ja dat prikken is inderdaad minder al scheelt het soms wel wié het doet. Gelukkig ben je aan het aftellen, hou je haaksXXX

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s